داودنژاد: رییس تازه صدا و سیما، برای تاراج مخاطبان این رسانه کاری انجام دهد

علیرضا داودنژاد، در پی انتخاب پیمان جبلی به ریاست صدا و سیما، از او خواست فکری برای بازگشت مخاطبان به تاراج رفته این رسانه که بیننده آثار ترکی، کره‌ای، آمریکایی، هندی و ... شده‌اند، بکند.

ایسنا نوشت: علیرضا داودنژاد، در پی انتخاب پیمان جبلی به ریاست صدا و سیما، از او خواست فکری برای بازگشت مخاطبان به تاراج رفته این رسانه که بیننده آثار ترکی، کره‌ای، آمریکایی، هندی و … شده‌اند، بکند.

علیرضا داودنژاد در پی انتخاب پیمان جبلی به عنوان رییس سازمان صدا و سیما و جلسه اخیرش با برخی تهیه‌کنندگان سینما، متنی را منتشر کرد.

کارگردان فیلم سینمایی «مصائب شیرین» و «نیاز» در این متن، نوشته است:

«آن‌چه توجه مرا به دوره جدید مدیریت تلویزیون جلب کرد، ملاقات بلافاصله سرپرست تازه تلویزیون با تهیه‌کنندگان سینما بود؛ مخصوصا آن‌جا که  بر ضرورت نزدیکی هرچه بیشتر تلویزیون و سینما به یکدیگر تاکید کرد. امیدوارم این نشانه‌ای از عزم جدی برای بازسازی «منظومه هنری رسانه‌ای ملی »باشد؛ منظومه‌ای که در مقابل رقیبان و حریفان منطقه‌ای و جهانی خود، کم آورده و عمده فضای دیداری شنیداری کشور را به فیلم‌ها، سریال‌ها و برنامه‌های ترکی و اروپایی و آمریکایی و کره‌ای و هندی واگذار کرده و ده‌ها میلیون مخاطب فارسی‌زبان را به تاراج ماهواره‌ها و بازارهای سیاه رسمی و غیر رسمی سپرده است.
بازسازی «منظومه هنری رسانه‌ای ملی» و موفقیت آن در فراگیری و اثرگذاری در گرو تحول نگرش مدیران به ضرورت «هنر» و جایگاه «رسانه» در زندگی و مناسبات فردی و جمعی آدمیان است. «هنر»، ابزار ارتباط افراد انسانی با جامعه و جهان؛ و «رسانه»، ابزار ارتباط جهان و جامعه با افراد انسانی است. در جامعه‌ای که انسان کرامت دارد و فرد و جمع، دایم به غلبه‌جویی و سلطه بر یکدیگر فرا خوانده نمی‌شوند، «هنر » به «رسانه» اثرگذاری  و «رسانه» به «هنر» فراگیری می‌بخشد.
بدون موسیقی، شعر، طراحی، نقاشی، گرافیک، نورپردازی، عکاسی، معماری، تجسمی، قصه‌نویسی، بازیگری، بدون موسیقی، شعر، طراحی، نقاشی، گرافیک، نورپردازی، عکاسی، معماری، تجسمی، قصه‌نویسی ، بازیگری، کارگردانی و نمایش سینما پا به عرصه زندگی نمی‌گذاشت و بدون آزمون‌های سینما در فیلمبرداری و میزانسن و قاب‌بندی و تدوین و صدا گذاری و ضرباهنگ‌ و ساختار، هنر بسته‌بندی نور و صدا متولد نمی‌شد و چیزی به نام جعبه جادویی خانه‌های مردمان را تسخیر نمی‌کرد و چشم‌ها و گوش‌ها و قلوب کودک‌ و پیر و جوان را در اختیار نمی‌گرفت. کجا ممکن است تلویزیونی فراگیر پیدا کرد  بی‌آن که در کنار آن، سینمایی اثرگذار وجود داشته باشد. بازسازی «منظومه هنری رسانه‌ای ملی» و باز گشت ده‌ها میلیون مخاطب به تاراج رفته به دامان تولیدات داخلی بدون حفظ و رونق و اعتلا همه هنرها به سرانجام نمی‌رسد و در مقابله با منظومه‌های حریف و رقیب ما را به سینمایی اثرگذار و رسانه‌ای فراگیر و منظومه‌ای پیروز نمی‌رساند. آرزو می‌کنم که رویکرد مدیر تازه رسانه ملی و عزم او برای نزدیکی تلویزیون و سینما، آغاز تحولی جدی، عمیق و دوران ساز در عرصه «فرهنگ، هنر و رسانه» باشد.»